Bir olmada iki olamaz, bir noksan olursa bin de olamaz, çünkü bir noksan olduğunda sadece 999 olur. Gine de bir çok büyük ve çok güçlü olabilir, aşağıda bunun kanıtını görebilirsiniz.

Bir gün aynen benim gibi Kozluca ve Kozlucalılar için gönül vermiş, fakat ailesiyle yaşam kavgası mücadelesi dolayısıyla küçük yaştan Kozlucada ayrılmış olan ve Adana da yaşayan Mustafa Altıntop kardeşimle görüşüyordum.

Görüşülen konu belkide yüzden fazla Kozlucalılar ile görüşülen konu, yani Kozlucanın kalkınması için ne yapabiliriz?

Kendisiyle görüstüğüm kardeşim dediki, ama abi yalnız kalıyoruz, yalnız olarak bir şey yapamıyoruz ki, çok olmak gerek, birlik olmak gerek dedi. Kendisine tarihten bir örnek verdim. Çok ilgisini çekti. Buyurun bu örneğ, sizlerle burden paylaşmak istiyorum.

Roma imparatorluğu döneminde, Sezar birgün şöyle bir çağrı yapar ve derki:

Bir satranç tahtasının bir karesine bir buğday tanesi bırakan ve arka arkaya gelen günlerde diger kareleri de daima ikiye katlıyarak buğday tanesiyle satranç tahtasını doldurmasını başaran kişinin ayağına dünyayı sereceğim der.

Yani şu şekilde;

Bilindiği gibi satranç tahtasının 64 karesi vardır. Yapılması gereken şudur: ilk kareye bir tane buğday tanesi bırakılacak, bir gün sonra ikinci kareye 2 buğday tanesi bırakılacak, 3 üncü gün 3 üncü kareye 4 buğday tanesi, 4 üncü gün ve dördüncü kareye 8 buğday tanesi bırakılacak. 5 inci gün, 5 inci kareye 16 buğday tanesi, 6 ıncı gün 6 ıncı kareye 32 buğday tanesi, 7 inci gün 7 inci kareye 64 buğday tanesi, 8 inci gün 128 buğday tanesi vs. 64 günde 64 kare tamamen buğday tanesiyle doldurulacak. 

İsterseniz sizde deneyin, Sezar belki dünyayı ayağınıza serecek değildir ama emin olun, eğer başarırsanız başkaları size inanılamaz ödüller verecektir.

Olup olmayacağını denemeden önce isterseniz aşağıdaki bu tabloyu bir inceleyelim, ayrıca bu tablo bütün internette ilk olarak Koylucalılar sitesinde açıklanıyor. Sadece bir takım buğday tanesi iceren bir satranç tahtasının resimi, birçok Ofis duvarlarını süslüyor. Bakarsınız buna uygun bir resim de eklenir buraya.

Gördüğünüz gibi, 64 üncü sırada korkunç bir rakam çıkıyor, isterseniz bu satranç tahtasının üzerine bırakılması gereken toplam buğday tanesinin miktarını çıkarın. Neticeyi gönderirseniz, burda açıklanır.

Romalılar bunu gerçekleştirememeleri için bir çok engelli faktörler vardı.

Onbirinci gün bir kareye bırakılacak Buğday tanesi 1024 olmasıyla gereken Satranç tahtası büyük bir masa kadar olması gerekiyordu.

21 inci gün tek bir kareye bırakılacak buğday tanesi 1048576 ulaşmıştı, dolayısıyla Satranç tahtası herhalde bir büyük alan kadar olması gerekiyordu.

38 inci gün Buğday taneleri ancak Paytonlarla taşınabilirdi, çünkü sadece bir kareye 137.438.953.472 cünkü 137 Milyar 438 Milyon 953 Bin 472 tane bırakılması gerekiyordu. Artık Satranç tahtası demek yersiz olurdu, herhalde Satranç Sahası demek daha mantıklı olurdu. 

50 inci gün ise, tek bir kareye bırakılması gereken Buğday tanesi bir Tarlanın üretimi olması gerekiyordu, çünkü tek bir kareye 562.949.953.421.312 (562 Trilyon 949 Milyar 953 Milyon 421 Bin 312) buğday tanesi bırakılaması gerekiyordu. Bir karesi bu kadar kapesiteye sahip olan ve 64 eşit boydan karesi olan bir satranç tahtası ne kadar büyük olmasi gerektiğini düşünebiliyormusunuz.

64 üncü günde ise, tek bir kareye 9.223.372.036.854.775.808 (9 Kattrilyar 223 Kattrilyon 372 Trilyon 036 Milyar 854 Milyon 775 Bin 808) buğday tanesi bırakılması gerekiyordu, böyle bir satranç tahtasını yerleştirebilmek için herhalde, mısırdki Piramidlerin taban ölcüsü kadar boyuttan oluşan bir Satranç tahtası olması gerekiyordu  gerekiyordu.

Romalılar bu tür bir şeyi gerçekleştiremelerinin en önemli engeli ise, böyle bir şeyin sayımını yapamalarıydı. Çünkü Roma rakamları 3888 de bitiyordu. Yani Roma rakamında sayım sınırı 3888 de fazla değildi. Daha sonrasını 1 kere 3888, 2 kere 3888 diye tekrar 3888 kere 3888 diye saymış olsalardı bile, bunları çivilerle ve çekiç ile bir mermer tabloya yazmaları en azında yukarıdaki örnek kadar imkansızdı.

Ne iyi ettilerde „arapca rakamlari“ icad ettiler.

Düşünebiliyormusunuz, sadece Roma rakamlarına bağlı kalmış olsaydık, dünya ne kadar sınırlı olurdu değilmi.  

Evet burda gerçek anlatılmak istenilen konu şudur, bir kişi bir şey yapamaz diyip geçmeyelim. Bir bir daha iki diye yola çıkıldığında neler olabileceği anlatılıyor. Aynı şeyi birçok yerde tekrarlayabiliriz. Örneğin bir kişi bu ay tek bir ağaç dikse, gelecek ay iki, ondan sonraki ay 4 tane gibi devam etsek, buna da başkaları da katılsa, ülkemizde yeşillik aranmaz.

Hem bilindiği gibi, tek de değiliz, Türkiyenin her İlinde ve her İlçesinde Kozlucalılar var, Avrupanın birçok yerinde Kozlucalılar var. Tek değiliz, bir değiliz, sadece birlik olmamız gerek.

Bir bakışta çok kolay, bir bakışta çok zor görünüyor değilmi?

Elbette, nasıl bakılırsa öyle görünüyor, nasıl dinlenirse öyle duyuluyor.

NOT: Atalarımızdan, Namaz Tesbihini gösterek, her taşı için, her gün bir Kala (Dikili Taş) dikmesini başarana ve her gün her Tesbih taşı için iki kat Kala dikmesini başarana, 7 sülalemle, 7 sülalesine kölelik yaparım demiş olan vardı diye söylentiler var. Namaz tesbihi 99 taştan oluşur. Buyurun Meydan burda, ayrıca 64 e kadar hesap da ortada, devamını siz çıkarın.

Saygılarımla,

Niyazi Pekcan 24.09.2007

................................

Yazarın diğer yazıları:

Öğüt vermek ve Nasihat

Türkiyenin gerçek ve ciddi sorunları